Siyaset Kurumu

Kaynakça

Toplam 292 kaynak, eksene göre gruplanmış. DOI'si olanlar yayıncıya bağlanır.

Birincil kaynaklar (12)

Anayasa ve kanun metinleri — resmî kaynaktan (Anayasa Mahkemesi, Mevzuat Bilgi Sistemi, Resmî Gazete). Madde alıntıları bu metinlerden yapılmıştır.

  1. Kanun-i Esasi. Düstur 1. tertip c.4. (erişim 10 Eylül 2026) www.anayasa.gov.tr
  2. Teşkilât-ı Esasiye Kanunu (1921). Ceride-i Resmiye 7 Şubat 1921, s.1. (erişim 10 Eylül 2026) www.anayasa.gov.tr
  3. Teşkilât-ı Esasiye Kanunu (1924). RG 24 Nisan 1924, s.71. (erişim 10 Eylül 2026) www.anayasa.gov.tr
  4. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1961). RG 20 Temmuz 1961, s.10859. (erişim 10 Eylül 2026) www.anayasa.gov.tr
  5. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982) — güncel. RG 9 Kasım 1982, s.17863 (mük.). (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  6. Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun. RG 3 Mart 2011, s.27863. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  7. Basın İlan Kurumu Teşkiline Dair Kanun. RG 9 Ocak 1961, s.10702. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  8. Basın Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. RG 18 Ekim 2022, s.31987. (erişim 10 Eylül 2026) www.resmigazete.gov.tr
  9. Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun. RG 2 Mayıs 1961, s.10796. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  10. Cumhurbaşkanı Seçimi Kanunu. RG 26 Ocak 2012, s.28185. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  11. Siyasi Partiler Kanunu. RG 24 Nisan 1983, s.18027. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr
  12. Milletvekili Seçimi Kanunu. RG 13 Haziran 1983, s.18076. (erişim 10 Eylül 2026) www.mevzuat.gov.tr

Eksen — (3)

  1. Karabekir Akkoyunlu et al.. Existential insecurity and the making of a weak authoritarian regime in Turkey. Journal of Southeast European and Black Sea Studies. 2016 doi:10.1080/14683857.2016.1253225OA
  2. Alı Çarkoğlu et al.. The Rising Tide of Conservatism in Turkey. Palgrave Macmillan US eBooks. 2009 doi:10.1057/9780230621534OA
  3. Şakir Dinçşahin. A Symptomatic Analysis of the Justice and Development Party's Populism in Turkey, 2007–2010. Government and Opposition. 2012 doi:10.1111/j.1477-7053.2012.01377.xOA

Eksen A1 (8)

  1. Paul Pierson. Increasing Returns, Path Dependence, and the Study of Politics. American Political Science Review. 2000 doi:10.2307/2586011OA
  2. Abraham F. Lowenthal et al.. Shaping the Political Arena: Critical Junctures, the Labor Movement and Regime Dynamics in Latin America. Foreign Affairs. 1992 doi:10.2307/20045174OA
  3. Wolfgang Streeck et al.. Introduction: Institutional Change in Advanced Political Economies. . 2005 doi:10.1093/oso/9780199280452.003.0001OA
  4. Alicia Gómez. Explaining Institutional Change: Ambiguity, Agency and Power. LA Referencia (Red Federada de Repositorios Institucionales de Publicaciones Científicas). 2014 OA
  5. Campbell, John L.. Institutional change and globalization. Socio-Economic Review. 2007 doi:10.1093/ser/mwm001OA
  6. Amitav Acharya. How Ideas Spread: Whose Norms Matter? Norm Localization and Institutional Change in Asian Regionalism. International Organization. 2004 doi:10.1017/s0020818304582024OA
  7. Peter A. Hall et al.. Institutional change in varieties of capitalism. Socio-Economic Review. 2008 doi:10.1093/ser/mwn020OA
  8. Peter A. Hall. Historical Institutionalism in Rationalist and Sociological Perspective. Cambridge University Press eBooks. 2009 doi:10.1017/cbo9780511806414.009OA

Eksen A3 (2)

  1. Martijn van Zomeren et al.. Toward an integrative social identity model of collective action: A quantitative research synthesis of three socio-psychological perspectives.. Psychological Bulletin. 2008 doi:10.1037/0033-2909.134.4.504OA
  2. Jacquelien van Stekelenburg et al.. A Social Psychology of Protest. Cambridge University Press eBooks. 2023 doi:10.1017/9781316823354OA

Eksen B2 (2)

  1. Richard Bellamy. Political Constitutionalism. Cambridge University Press eBooks. 2007 doi:10.1017/cbo9780511490187OA
  2. Bruce Ackerman. The Rise of World Constitutionalism. Virginia Law Review. 1997 doi:10.2307/1073748OA

Eksen B3 (1)

  1. Tanja A. Börzel et al.. Contestations of the Liberal International Order: From Liberal Multilateralism to Postnational Liberalism. International Organization. 2021 doi:10.1017/s0020818320000570OA

Eksen B4 (4)

  1. Anna Lührmann et al.. A third wave of autocratization is here: what is new about it?. Democratization. 2019 doi:10.1080/13510347.2019.1582029OA
  2. Susan Hyde. The Pseudo-Democrat's Dilemma: Why Election Observation Became an International Norm. OAPEN (The OAPEN Foundation). 2021 doi:10.7298/bvg9-0151OA
  3. Silja Häusermann et al.. Class and social policy in the knowledge economy. European Journal of Political Research. 2021 doi:10.1111/1475-6765.12463OA
  4. Sandra Destradi et al.. Populism and foreign policy: a research agenda (Introduction). Comparative European Politics. 2021 doi:10.1057/s41295-021-00255-4OA

Eksen C1 (5)

  1. George Tsebelis. Decision Making in Political Systems: Veto Players in Presidentialism, Parliamentarism, Multicameralism and Multipartyism. British Journal of Political Science. 1995 doi:10.1017/s0007123400007225OA
  2. Diana C. Mutz. Status threat, not economic hardship, explains the 2016 presidential vote. Proceedings of the National Academy of Sciences. 2018 doi:10.1073/pnas.1718155115OA
  3. Shana Kushner Gadarian et al.. Partisanship, health behavior, and policy attitudes in the early stages of the COVID-19 pandemic. PLoS ONE. 2021 doi:10.1371/journal.pone.0249596OA
  4. Scott Mainwaring et al.. Juan Linz, Presidentialism, and Democracy: A Critical Appraisal. Figshare. 2024 doi:10.7274/26126563.v1OA
  5. Matthew Søberg Shugart. Semi-Presidential Systems: Dual Executive And Mixed Authority Patterns. French Politics. 2005 doi:10.1057/palgrave.fp.8200087OA

Eksen C2 (1)

  1. Noam Gidron et al.. Who Dislikes Whom? Affective Polarization between Pairs of Parties in Western Democracies. British Journal of Political Science. 2022 doi:10.1017/s0007123422000394OA

Eksen C3 (4)

  1. Fritz W. Scharpf. THE JOINT‐DECISION TRAP: LESSONS FROM GERMAN FEDERALISM AND EUROPEAN INTEGRATION. Public Administration. 1988 doi:10.1111/j.1467-9299.1988.tb00694.xOA
  2. Gabriella R. Montinola et al.. Federalism, Chinese Style: The Political Basis for Economic Success in China. World Politics. 1995 doi:10.1353/wp.1995.0003OA
  3. Robert P. Inman et al.. Rethinking Federalism. The Journal of Economic Perspectives. 1997 doi:10.1257/jep.11.4.43OA
  4. Pranab Bardhan. Decentralization of Governance and Development. The Journal of Economic Perspectives. 2002 doi:10.1257/089533002320951037OA

Eksen C4 (3)

  1. Víctor Lapuente Giné et al.. Veto Players. How Political Institutions Work. Revista Española de Investigaciones Sociológicas. 2003 doi:10.2307/40184562OA
  2. Jeremy Waldron. The Core of the Case against Judicial Review. The Yale Law Journal. 2006 doi:10.2307/20455656OA
  3. Rafael La Porta et al.. Judicial Checks and Balances. Journal of Political Economy. 2004 doi:10.1086/381480OA

Eksen C5 (1)

  1. William A. Niskanen. Bureaucracy and Representative Government. Medical Entomology and Zoology. 1971 OA

Eksen D1 (11)

  1. Berk Esen et al.. Rising competitive authoritarianism in Turkey. Third World Quarterly. 2016 doi:10.1080/01436597.2015.1135732OA
  2. David Waldner et al.. Unwelcome Change: Coming to Terms with Democratic Backsliding. Annual Review of Political Science. 2018 doi:10.1146/annurev-polisci-050517-114628OA
  3. Antonino Castaldo. Populism and competitive authoritarianism in Turkey. Journal of Southeast European and Black Sea Studies. 2018 doi:10.1080/14683857.2018.1550948OA
  4. Cemal Burak Tansel. Authoritarian Neoliberalism and Democratic Backsliding in Turkey: Beyond the Narratives of Progress. South European Society & Politics. 2018 doi:10.1080/13608746.2018.1479945OA
  5. Johannes Gerschewski. The three pillars of stability: legitimation, repression, and co-optation in autocratic regimes. Democratization. 2013 doi:10.1080/13510347.2013.738860OA
  6. Marc Morjé Howard et al.. Liberalizing Electoral Outcomes in Competitive Authoritarian Regimes. American Journal of Political Science. 2006 doi:10.1111/j.1540-5907.2006.00189.xOA
  7. Sergei Guriev et al.. Informational Autocrats. The Journal of Economic Perspectives. 2019 doi:10.1257/jep.33.4.100OA
  8. Steven Levitsky et al.. The New Competitive Authoritarianism. Journal of democracy. 2020 doi:10.1353/jod.2020.0004OA
  9. Wolfgang Merkel et al.. Resilience of democracies: responses to illiberal and authoritarian challenges. Democratization. 2021 doi:10.1080/13510347.2021.1928081OA
  10. Vanessa A. Boese et al.. How democracies prevail: democratic resilience as a two-stage process. Democratization. 2021 doi:10.1080/13510347.2021.1891413OA
  11. Luca Tomini et al.. Standing up against autocratization across political regimes: a comparative analysis of resistance actors and strategies. Democratization. 2022 doi:10.1080/13510347.2022.2115480OA

Eksen D2 (10)

  1. Cas Mudde. The Populist Zeitgeist. Government and Opposition. 2004 doi:10.1111/j.1477-7053.2004.00135.xOA
  2. Cas Mudde et al.. Exclusionary vs. Inclusionary Populism: Comparing Contemporary Europe and Latin America. Government and Opposition. 2012 doi:10.1017/gov.2012.11OA
  3. Ronald Inglehart et al.. Trump, Brexit, and the Rise of Populism: Economic Have-Nots and Cultural Backlash. SSRN Electronic Journal. 2016 doi:10.2139/ssrn.2818659OA
  4. Robert S. Jansen. Populist Mobilization: A New Theoretical Approach to Populism. Sociological Theory. 2011 doi:10.1111/j.1467-9558.2011.01388.xOA
  5. Benjamin Moffitt et al.. Rethinking Populism: Politics, Mediatisation and Political Style. Political Studies. 2013 doi:10.1111/1467-9248.12032OA
  6. Hanspeter Kriesi. The Populist Challenge. West European Politics. 2014 doi:10.1080/01402382.2014.887879OA
  7. Reinemann, C. et al.. Populist Political Communication in Europe. . 2016 doi:10.4324/9781315623016OA
  8. Eelco Harteveld. Fragmented foes: Affective polarization in the multiparty context of the Netherlands. Electoral Studies. 2021 doi:10.1016/j.electstud.2021.102332OA
  9. Guillem Rico et al.. The Emotional Underpinnings of Populism: How Anger and Fear Affect Populist Attitudes. Swiss Political Science Review. 2017 doi:10.1111/spsr.12261OA
  10. Andrea L. P. Pirro et al.. Forging, Bending, and Breaking: Enacting the “Illiberal Playbook” in Hungary and Poland. Perspectives on Politics. 2021 doi:10.1017/s1537592721001924OA

Eksen D3 (1)

  1. Joshua A. Tucker et al.. Social Media, Political Polarization, and Political Disinformation: A Review of the Scientific Literature. SSRN Electronic Journal. 2018 doi:10.2139/ssrn.3144139OA

Eksen D4 (3)

  1. Marc Hooghe et al.. A COMPARATIVE ANALYSIS OF THE RELATION BETWEEN POLITICAL TRUST AND FORMS OF POLITICAL PARTICIPATION IN EUROPE. European Societies. 2012 doi:10.1080/14616696.2012.692807OA
  2. Gabriela Catterberg. The Individual Bases of Political Trust: Trends in New and Established Democracies. International Journal of Public Opinion Research. 2005 doi:10.1093/ijpor/edh081OA
  3. Dominik Schraff. Political trust during the Covid‐19 pandemic: Rally around the flag or lockdown effects?. European Journal of Political Research. 2020 doi:10.1111/1475-6765.12425OA

Eksen E1 (6)

  1. Halil İnalcık. Tanzimat ve Bulgar meselesi. Medical Entomology and Zoology. 1943
  2. Musa Çadırcı. Tanzimat Döneminde Türkiye'de Yönetim (1839-1856). Belleten. 1988 doi:10.37879/belleten.1988.601OA
  3. Musa Çadırci et al.. Tanzimat döneminde Anadolu kentleri'nin sosyal ve ekonomik yapıları. Türk Tarih Kurumu Basımevi eBooks. 1991
  4. Jale Parla. Babalar ve oğullar : Tanzimat romanının epistemolojik temelleri. İletişim Yayınları eBooks. 2002
  5. Musa Çadırcı. Tanzimat Döneminde Karayolu Yapımı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi. 1991 doi:10.1501/tarar_0000000051OA
  6. İlber Ortaylı et al.. Tanzimat devrinde Osmanlı mahallî idareleri, 1840-1880. . 2000

Eksen E2 (16)

  1. Mustafa ERGÜN. II. MEŞRUTİYET DÖNEMİNDE MEDRESELERİN DURUMU VE ISLÂH ÇALIŞMALARI. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi. 1982 doi:10.1501/dtcfder_0000000527OA
  2. Songül Keçeci̇ Kurt. II. Meşrutiyet Dönemi Osmanlı Kadın Dergilerinde Aile ve Evlilik Algısı. Belleten. 2015 doi:10.37879/belleten.2015.1073OA
  3. Kenan Demir. II. MEŞRUTİYET DÖNEMİ OSMANLI BASININDA TÜTÜN TARIMI VE REJİ ŞİRKETİ. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2019 doi:10.31795/baunsobed.580791OA
  4. Zeki Salih Zengi̇n. Osmanlılar’da II. Meşrutiyet Döneminde Yeni Açılan Medreseler ve Din Görevlisi Yetiştirme Çalışmaları. İslâm Araştırmaları Dergisi. 2016 doi:10.26570/isad.327227OA
  5. Fatma Tunç Yaşar. II. Meşrutiyet Döneminde Yurttaşlık, Ahlak ve Medenilik Eğitimi: Malumat-ı Medeniye Ders Kitapları. Osmanlı Araştırmaları. 2018 doi:10.18589/oa.592187OA
  6. Muhammet Şahin et al.. II. MEŞRUTİYET DÖNEMİNDE EĞİTİMDE YAŞANAN GELİŞMELER. DergiPark (Istanbul University). 2011 OA
  7. Ali Çoruk. Bir Gelenek İcadı Olarak II. Meşrutiyet Döneminde Gerçekleştirilen İstanbul’un Fethi Törenleri. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi. 2016 doi:10.16947/fsmia.238931OA
  8. SEYİTDANLIOĞLU Mehmet. Tanzimat Dönemi Osmanlı Sanayii (1839-1876). Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi. 2009 doi:10.1501/tarar_0000000440OA
  9. Feyza KURNAZ ŞAHİN. II. Meşrutiyet Döneminde İstanbul’da Sosyal Bir Problem Olarak Kumar İlleti. Belleten. 2020 doi:10.37879/belleten.2020.1143OA
  10. Emine AŞÇI. II. Meşrutiyet Dönemi Eğitim Politikalarına Bakış. Turkish History Education Journal. 2020 doi:10.17497/tuhed.676873OA
  11. GÜRDOĞAN Burhan. İKİNCİ MEŞRUTİYET DEVRİNDE ANAYASA DEĞİŞİKLİKLERİ. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 1959 doi:10.1501/hukfak_0000001464OA
  12. Eren Cenan. OSMANLI-TÜRK ANAYASACILIĞININ İLK ANAYASASI: 1876 TARİHLİ KANUN-İ ESASİ. Adalet Dergisi. 2023 doi:10.57083/adaletdergisi.1391712OA
  13. Oğuz KAAN. II. Meşrutiyet Dönemi Siyasal Gelişmelerinin Türkiye Demokrasi Tarihine Etkileri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi. 2021 doi:10.15869/itobiad.795518OA
  14. Fatih Koç. II. Meşrutiyet dönemi Türkçülük fikrinin gelişimi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2023 doi:10.58588/aru-jfeas.1259728OA
  15. Zikrullah AYKAÇ. Cumhuriyetin Devraldığı Siyasi Miras: II. Meşrutiyet. Journal of Turkish Research Institute. 2021 doi:10.14222/turkiyat4483OA
  16. Gökhan Demirkol. ZİNCİRLİ HÜRRİYET: TEODOR KASAP’IN KANUN-İ ESASİ İLE İMTİHANI. Belgi Dergisi. 2023 doi:10.33431/belgi.1178747OA

Eksen E3 (6)

  1. Yaşar Semiz. İttihat ve Terakki Cemiyeti ve Türkçülük Politikası. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi. 2014 doi:10.21563/sutad.187092OA
  2. Feroz Ahmad et al.. İttihat ve Terakki, 1908-1914. Kaynak Yayınları eBooks. 2007
  3. Ömer Çiçek. İttihat ve Terakki Partisi: Tarihsel ve Kuramsal Bir Değerlendirme. DergiPark (Istanbul University). 2019 OA
  4. ORS Orhan. Kurulusundan Birinci Dunya Savasına kadar İttihat ve Terakki Cemiyeti. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi. 2013 doi:10.1501/tite_0000000374OA
  5. [yazar yok]. Jön Türk Devrimi Sonrasında Filistin’de Ortodoks Cemaat Siyaseti (1908-1910). JOURNAL OF HISTORY AND FUTURE. 2023 doi:10.21551/jhf.1309878OA
  6. Hasan Acar et al.. TÜRK SİYASAL HAYATINDA 31 MART OLAYI İLE İTTİHAT VE TERAKKİ CEMİYETİ’NİN ROLÜ. Journal of Awareness. 2020 doi:10.26809/joa.5.027OA

Eksen E4 (8)

  1. Enver Behnan Şapolyo. Kemal Atatürk ve millî mücadele tarihi. Medical Entomology and Zoology. 1958
  2. Mevlüt Çelebi. Millî Mücadele Döneminde Türk-İtalyan İlişkileri. Belleten. 1998 doi:10.37879/belleten.1998.157OA
  3. Stefanos Yerasimos. Türk-Sovyet ilişkileri : Ekim Devriminden "Millî Mücadele" ye. Medical Entomology and Zoology. 1979
  4. Mukaddes Canpolat. Millî Mücadele Yıllarında Anadolu’da Yeni Gün Gazetesinde Cumhuriyet, Cihan İnkılabı ve Millî Komünizm Meseleleri. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2020 doi:10.32739/uskudarsbd.6.11.80OA
  5. Güzin ÇAYKIRAN et al.. HATIRALARA GÖRE MİLLÎ MÜCADELE DÖNEMİNDE ASKERÎ BANDO FAALİYETLERİ (1919-1922). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi. 2022 doi:10.33692/avrasyad.1220391OA
  6. Suat Zeyrek. MİLLÎ MÜCADELE SÜRECİNDE TÜRK - İNGİLİZ REKABETİ: KÜRT SORUNU. DergiPark (Istanbul University). 2013 doi:10.18345/tm.00872
  7. Erkin Akan. Osmanlı Arşiv Belgelerine Göre Londra Konferansı (21 Şubat 1921-12 Mart 1921). Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı. 2018 doi:10.17518/canakkalearastirmalari.419271OA
  8. Adnan Sofuoğlu et al.. 1921 Londra Konferansı'nda Türk Diplomasi: Sadrazam A. Tevfik Paşa'nın Sözü Türkiye Büyük Millet Meclisi Temsilcilerine Bırakması Meselesi. Belleten. 2015 doi:10.37879/belleten.2015.351OA

Eksen F1 (15)

  1. İhsan Yılmaz et al.. The AKP after 15 years: emergence of Erdoganism in Turkey. Third World Quarterly. 2018 doi:10.1080/01436597.2018.1447371OA
  2. Ümit Cizre et al.. Turkey 2002: Kemalism, Islamism, and Politics in the Light of the February 28 Process. South Atlantic Quarterly. 2003 doi:10.1215/00382876-102-2-3-309OA
  3. M. Hakan Yavuz. Five stages of the construction of Kurdish nationalism in Turkey. Nationalism and Ethnic Politics. 2001 doi:10.1080/13537110108428635OA
  4. İhsan Yılmaz. Creating the Desired Citizen. Cambridge University Press eBooks. 2021 doi:10.1017/9781108961295OA
  5. Tahire Erman et al.. Alevi politics in contemporary Turkey. Middle Eastern Studies. 2000 doi:10.1080/00263200008701334OA
  6. Süleyman Tekir. Erken Cumhuriyet Dönemi Türkiye'de Bulaşıcı Hastalıklarla Mücadele (1923-1930). Journal of Turkish Research Institute. 2019 doi:10.14222/turkiyat4095OA
  7. Mete Tunçay. Türkiye Cumhuriyeti'nde tek-parti yönetimi'nin kurulması (1923-1931). . 1999
  8. Korkut Boratav. Türkiye'de Devletçilik. Medical Entomology and Zoology. 1982
  9. Taha Parla et al.. Ziya Gökalp, Kemalizm ve Türkiye'de korporatizm : The social and political thought of Ziya Gökalp. İletişim Yayınları eBooks. 1999
  10. Asım Karaömerlioğlu. Orada bir köy var uzakta : Erken Cumhuriyet döneminde köycü söylem. İletişim Yayınları eBooks. 2006
  11. Süleyman Tekir. SIHHİYE VE MUAVENET-İ İÇTİMAİYE VEKÂLETİ’NİN KURULUŞU VE ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİNDEKİ FAALİYETLERİ (1920-1930). Belgi Dergisi. 2019 doi:10.33431/belgi.547721OA
  12. İhsan Yılmaz. The AKP’s Authoritarian, Islamist Populism: Carving out a New Turkey. . 2021 doi:10.55271/op0005OA
  13. H. Ertuǧ Tombuş et al.. (Post-)Kemalist Secularism in Turkey. Journal of Balkan and Near Eastern Studies. 2017 doi:10.1080/19448953.2016.1201995OA
  14. Mehmet Korkud AYDIN. MİLLÎ KORUNMA KANUNUNUN HAYATA GEÇİRİLİŞİ (1940) VE TEK PARTİ DÖNEMİ UYGULAMALARI. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2019 doi:10.18069/firatsbed.538755OA
  15. Barış Kandeğer. Erken Cumhuriyet Döneminde Devletçilik Düşüncesi ve Kadro Hareketi. Özgür Yayınları eBooks. 2023 doi:10.58830/ozgur.pub277.c1103OA

Eksen F2 (6)

  1. TAKIM Abdullah. Demokrat Parti döneminde uygulanan ekonomi politikaları ve sonuçları. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 2012 doi:10.1501/sbfder_0000002251
  2. YILDIZ Nuran. DEMOKRAT PARTİ İKTİDARI (1950-1960) ve BASıN. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 1996 doi:10.1501/sbfder_0000001897OA
  3. Sedef Bulut. Üçüncü Dönem Demokrat Parti İktidarı (1957-1960): Siyasi Baskılar ve Tahkikat Komisyonu. DergiPark (Istanbul University). 2009 doi:10.19060/gav.13838
  4. Fuat UÇAR. DEMOKRAT PARTİ DÖNEMİNDE KÜRT SORUNU: GELİŞİMİ VE ETKİLERİ. The journal of academic social science studies/The journal of academic social science. 2016 doi:10.9761/jasss3252OA
  5. COŞAR Nevin. Demokrat Parti Dönemi Maliye Politikası. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 2005 doi:10.1501/sbfder_0000001415OA
  6. Haşim Erdoğan et al.. DEMOKRAT PARTİ DÖNEMİ İKTİDAR-MUHALEFET ÇEKİŞMESİNİN BİR ÜRÜNÜ: NEVŞEHİR’İN İL , KIRŞEHİR'İN İLÇE OLMASI. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi. 2020 doi:10.30783/nevsosbilen.762334OA

Eksen F3 (14)

  1. Rona Aybay. Karşılaştırmalı 1961 Anayasası. . 1963 doi:10.26650/ab/ss26.2022.109
  2. Kurtuluş Kayalı. Ordu ve siyaset : 27 Mayıs-12 Mart. İletişim eBooks. 1994
  3. Halil Emre DENİŞ. 27 Mayıs 1960 Darbesine Gelinen Süreçte Akis Dergisi’nin Duruşu. İnsan ve İnsan Dergisi. 2021 doi:10.29224/insanveinsan.930501OA
  4. Aslı Daldal. 1960 Darbesi ve Türk sinemasında toplumsal gerçekçilik. Medical Entomology and Zoology. 2005
  5. Servet Armağan. 1961 Anayasası ve Bakanlar Kurulu. . 1978 doi:10.26650/ab/ss26.2022.022
  6. Adem Çaylak et al.. 27 Mayıs ile 12 Mart Arası Dönemde Muhalefetin Sembol İsmi Osman Bölükbaşı. İnsan ve İnsan Dergisi. 2021 doi:10.29224/insanveinsan.924620OA
  7. Barış Celep. Propagandanın Taşrada İnşası: 27 Mayıs 1960 Sonrası Köylerdeki Propaganda Faaliyetleri. Siyasal Journal of Political Sciences. 2020 doi:10.26650/siyasal.2020.29.2.0084OA
  8. Işıl TUNA PINAR. Uşak’ta Vatan Cephesi (12 Ekim 1958-27 Mayıs 1960). Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 2011 doi:10.33419/aamd.642480OA
  9. Fahir Armaoğlu. Amerikan Belgelerinde 27 Mayıs Olayı. Belleten. 1996 doi:10.37879/belleten.1996.203OA
  10. Abdullah Kutalmış YALÇIN. Türk Siyasal Hayatında Yeni Türkiye Partisi (1961-1973). Gaziantep University Journal of Social Sciences. 2021 doi:10.21547/jss.971339OA
  11. Bilal Tunç et al.. 12 Mart Muhtırası Sonrası 1961 Anayasası’nda Yapılan Değişiklikler Üzerine Bir Değerlendirme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi. 2022 doi:10.15869/itobiad.1113973OA
  12. Ceyhun ÖĞRETEN. Karma Ekonomi Sistemi Bağlamında Milli Birlik Komitesi nin Ekonomi Politikalarının Değerlendirilmesi (27 Mayıs 1960 – 27 Ekim 1961). Mediterranean Journal of Humanities. 2022 doi:10.13114/mjh.2022.573OA
  13. İdris Yücel. Fransız Elçilik Raporlarına Göre 27 Mayıs 1960 Darbesi. Bilig Journal of Social Sciences in Turkish World. 2019 doi:10.12995/bilig.9003OA
  14. Cengiz Sunay et al.. 27 Mayıs Darbesinden 12 Mart Muhtırasına Gidiş ve Sebepleri. İnsan ve İnsan Dergisi. 2021 doi:10.29224/insanveinsan.930420OA

Eksen F4 (12)

  1. Yusuf Ziya Keskin. Türkiye Siyaseti ve Devlet Örgütlenmesinde 12 Mart Muhtırasının Etkileri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2020 doi:10.32709/akusosbil.766752OA
  2. ÖZÇELİK Pınar Kaya. 12 EYLÜL’Ü ANLAMAK. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 2011 doi:10.1501/sbfder_0000002195
  3. Murat Karataş. TÜRKİYE’DE ASKER- SİVİL İLİŞKİLERİ BAĞLAMINDA 12 MART MUHTIRASI VE PARTİLER ÜSTÜ HÜKÜMET MODELİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Anadolu ve Balkan Araştırmaları Dergisi. 2019 doi:10.32953/abad.550244OA
  4. Barış Ertem. 12 Mart 1971 Askerî Müdahalesi Sonrası Ara Rejim ve Türkiye Siyasetine Etkileri (1971-1974). Opus uluslararası toplum araştırmaları dergisi. 2018 doi:10.26466/opus.407560OA
  5. ERDEM Gökhan. 12 Eylül Darbesi’nin Türkiye’nin Avrupa ile ilişkilerine etkileri: Avrupa Topluluğu ve Avrupa Konseyi’yle ilişkiler. Ankara Avrupa Calismalari Dergisi. 2015 doi:10.1501/avraras_0000000215OA
  6. Dilek Kırkpınar. 12 Eylül Askeri Darbesi' nin gençliğin üzerindeki etkileri. . 2009
  7. Sinan Ateş. 12 EYLÜL 1980 DARBESİ İLE 28 ŞUBAT 1997 DARBESİ ARASINDA DİN-SİYASET İLİŞKİLERİ ve DİN EĞİTİMİ POLİTİKALARI. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi. 2018 doi:10.33692/avrasyad.510303OA
  8. Neslihan Yolçu. 12 Eylül Anayasa Referandumunda Siyasal Partilerin İnternet Kullanımı Ve Kampanya Söylemleri. AJIT-e Academic Journal of Information Technology. 2011 doi:10.5824/1309-1581.2011.1.004xOA
  9. Niyazi Kaya et al.. 12 EYLÜL 1980 ASKERİ DARBESİNİN COĞRAFYA ÖĞRETİM PROGRAMI VE DERS KİTAPLARINA YANSIMASI. DergiPark (Istanbul University). 2019 OA
  10. Naile Erdem. Türkiye’de Sol: 27 Mayıs 1960’tan 12 Eylül 1980’e. Özgür Yayınları eBooks. 2023 doi:10.58830/ozgur.pub277.c1105OA
  11. Nazmiye Karadağ. Toplumsal belleğin sinematografik sunumu: 2000 yılı sonrası türk sinemasında 12 eylül filmleri. Dspace Repository (Marmara Üniversitesi). 2008 OA
  12. Eyüp Bayram ŞEKERLİ et al.. 12 Eylül 1980 ve 28 Şubat 1997 Askeri Darbe Dönemlerinde TÜSİAD-Devlet İlişkisi. Liberal Düşünce Dergisi. 2020 doi:10.36484/liberal.739596OA

Eksen F5 (6)

  1. Özlem KAYHANAN PUSANANE. Türkiye’nin Kuzey Irak Politikasında Değişim: Turgut Özal ve Tayyip Erdoğan Dönemleri Karşılaştırmalı Analizi. Uluslararası İlişkiler Dergisi. 2017 doi:10.33458/uidergisi.515813OA
  2. Cihan Daban. TURGUT ÖZAL DÖNEMİ TÜRKİYE DIŞ POLİTİKASI. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 2017 doi:10.30976/susead.327659OA
  3. Çağrı D. Çolak. Mülki İdare Düzenlemelerinde Popülizmin İzleri: Anavatan Partisi Örneği. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi. 2024 doi:10.14782/marmarasbd.1415972OA
  4. Ümit Güveyi. 1982 Anayasası Kapsamında Çevre Hakkının Karşılaştırmalı Kısa Bir Tahlili. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları dergisi. 2018 doi:10.33433/maruhad.502927OA
  5. Mehmet Akif Özer. KAMU HİZMETİ ANLAYIŞINDA DEĞİŞİM VE YENİ SAĞ POLİTİKALAR. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi. 2019 doi:10.31199/hakisderg.508783OA
  6. Neslihan Derin et al.. Hasta görüşlerine göre oluşan kurum ünü ile hasta tutum ve davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi: Turgut Özal Tıp Merkezi örneği. DSpace - FIRAT (Fırat University). 2011 doi:10.18069/fusbed.59754OA

Eksen F6 (18)

  1. Ümit Cizre. Secular and Islamic Politics in Turkey. . 2008 doi:10.4324/9780203937334OA
  2. Muhittin Işık. Türk Siyasal Hayatında 28 Şubat Süreci: Kavramlar, Olaylar, Aktörler. Özgür Yayınları eBooks. 2023 doi:10.58830/ozgur.pub205OA
  3. Adem Üzümcü. 28 ŞUBAT SÜRECİ, E-MUHTIRA VE 15 TEMMUZ FETÖ DARBE GİRİŞİMİNİN EKONOMİ-POLİTİK ANALİZİ. ESAM Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2022 doi:10.53662/esamdergisi.1038106OA
  4. Ali Bayramoğlu. 28 Şubat : bir müdahalenin güncesi. İletişim Yayınları eBooks. 2007
  5. Oğuz Demir et al.. Yeniden Refah Partisi: Kuramsal Bir Değerlendirme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2024 doi:10.17494/ogusbd.1475914OA
  6. Mustafa Cem Oğuz. Komplo Güdümlü Siyasal Partilerin Yükselişi ve Türkiye’den Yeniden Refah Partisi Örneği. Politik Ekonomik Kuram. 2024 doi:10.30586/pek.1526828OA
  7. İşıl ARPACI. Seçkinci Siyaset Bağlamında Bir 28 Şubat Analizi. Liberal Düşünce Dergisi. 2020 doi:10.36484/liberal.679077OA
  8. Metiṅ Heper. Turkey: Yesterday, today and tomorrow. Journal of Southeast European and Black Sea Studies. 2001 doi:10.1080/14683850108454650OA
  9. Haşim Erdoğan. Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Ekseninde Türkiye Cumhuriyeti’nin Kalkınma Politikası ve Tarımsal Üretim. Journal of Universal History Studies. 2020 doi:10.38000/juhis.803098OA
  10. Fatma SARIASLAN. Türkiye-İsrail İlişkilerinde Değişmeyen Dinamik: Ekonomi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 2019 doi:10.33630/ausbf.536442OA
  11. Salim Gökçen. İki Darbe Arası Türk Demokrasisi (1961-1980). Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi. 2020 doi:10.46955/ankuayd.850488OA
  12. Metiṅ Heper. The Victory of the Justice and Development Party in Turkey. Mediterranean Politics. 2003 doi:10.1080/13629390308010006OA
  13. Murat Karataş. TÜRKİYE’NİN 1970’Lİ YILLARI VE MİLLİYETÇİ CEPHE HÜKÜMETLERİ. Anadolu ve Balkan Araştırmaları Dergisi. 2022 doi:10.32953/abad.1139936OA
  14. İdris AYDIN. Kentleşme Sürecinde Dini Hayat: Başakşehir Örneği. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2020 doi:10.33206/mjss.523991OA
  15. Kerem YAVAŞÇA. ANAP İKTİDARINDA SONUN BAŞLANGICI: 25 EYLÜL 1988 REFERANDUMU. Akademik Hassasiyetler. 2023 doi:10.58884/akademik-hassasiyetler.1292404OA
  16. Fuat UÇAR. VI. DEMİREL HÜKÜMETİ DÖNEMİ TÜRK DIŞ POLİTİKASI VE ETKİLERİ. Karaelmas Sosyal Bilimler Dergisi. 2025 doi:10.70819/kares.1652802OA
  17. Kemaleddin Mustafa ÇETİN et al.. KÜTÜPHANELERDE ALGILANAN HİZMET KALİTESİ İLE KULLANICI MEMNUNİYETİ İLİŞKİSİ: HASAN KALYONCU ÜNİVERSİTESİ KÜTÜPHANESİ ÖRNEĞİ. R&S - Research Studies Anatolia Journal. 2022 doi:10.33723/rs.1024946OA
  18. İsmail Derrida Kıran. TÜRKİYE’DE İLK KADIN BAŞBAKAN: TANSU ÇİLLER. Van Yüzüncü Yıl University Academic Data Management System. 2024 doi:10.30830/tobider.sayi.21.19OA

Eksen F7 (13)

  1. Ergun Özbudun. AKP at the Crossroads: Erdoğan's Majoritarian Drift. South European Society & Politics. 2014 doi:10.1080/13608746.2014.920571OA
  2. Ayhan Kaya. Islamisation of Turkey under the AKP Rule: Empowering Family, Faith and Charity. South European Society & Politics. 2014 doi:10.1080/13608746.2014.979031OA
  3. Simten Coşar et al.. New Grounds for Patriarchy in Turkey? Gender Policy in the Age of AKP. South European Society & Politics. 2011 doi:10.1080/13608746.2011.571919OA
  4. Mustafa Şen. Transformation of Turkish Islamism and the Rise of the Justice and Development Party. Turkish Studies. 2010 doi:10.1080/14683841003747047OA
  5. Ertan Efegіl. AK Parti Hükümetinin Orta Doğu Politikası ve ABD Yönetimi ile Batılı Uzmanların Eleştirileri. Gazi Akademik Bakış. 2016 doi:10.19060/gab.83863OA
  6. Bora Balun. CHP VE AK Parti Siyasi Programlarının Sosyal Politika Kapsamında Değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2022 doi:10.53443/anadoluibfd.1098458OA
  7. Esergül Balcı. Adalet ve Kalkınma Partisi İktidarı Döneminde Türkiye'de Eğitim Politikaları. İnsan ve İnsan Dergisi. 2020 doi:10.29224/insanveinsan.819185OA
  8. Murat Yeşiltaş et al.. AK Parti Dönemi Türk Dış Politikası Sözlüğü: Kavramsal Bir Harita. DergiPark (Istanbul University). 2011 OA
  9. Fatma AKAR. Siyasal Seçim Kampanyalarında Siyasal Reklam: 14 Mayıs 2023 Seçiminde Ak Parti ve CHP Reklamlarının Analizi. DergiPark (Istanbul University). 2023 OA
  10. Abdullah TURAN. PRAGMATİZM VE POPÜLİZM SARKACINDA AK PARTİ VE MİLLİYETÇİLİK. Bayterek Uluslararası Akademik Araştırmalar Dergisi. 2022 doi:10.48174/buaad.52.5OA
  11. Kürşat Çınar. Local determinants of an emerging electoral hegemony: the case of Justice and Development Party (AKP) in Turkey. Democratization. 2015 doi:10.1080/13510347.2015.1077228OA
  12. Ioannis Ν. Grigoriadis. Islam and democratization in Turkey: secularism and trust in a divided society. Democratization. 2009 doi:10.1080/13510340903271803OA
  13. Yeşim Arat. Democratic Backsliding and the Instrumentalization of Women's Rights in Turkey. Politics & Gender. 2021 doi:10.1017/s1743923x21000192OA

Eksen F8 (6)

  1. Tahsin Güler. CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİ VE KAMU YÖNETİMİNE ETKİLERİ. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2018 doi:10.31795/baunsobed.443821OA
  2. Ömer Faruk Erol. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları dergisi. 2020 doi:10.33433/maruhad.725877OA
  3. Handan BOYALI et al.. Bürokrasi ve Siyaset İlişkisinin Parlamenter Sistem ile Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Özelinde Analizi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2022 doi:10.53568/yyusbed.1111869OA
  4. Emre ÇOLAKOĞLU et al.. Siyasal İletişim Araçlarının Oy Verme Davranışı Üzerindeki Etkisi: 2017 Referandumu Üzerine Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 2018 doi:10.17153/oguiibf.423126OA
  5. Hamza Al. Başkanlık Sistemi Üzerine: Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Zayıf Halkası Parlamento. DergiPark (Istanbul University). 2020 OA
  6. Murat Köylü et al.. Başkanlık Sistemi ve Türk Kamu Yönetiminde Profesyonel Kent Yöneticiliğinin Uygulanabilirliği. Strategic Public Management Journal. 2017 doi:10.25069/spmj.342352OA

Eksen F9 (9)

  1. Mustafa Kutlay et al.. Turkish foreign policy in a post-western order: strategic autonomy or new forms of dependence?. International Affairs. 2021 doi:10.1093/ia/iiab094OA
  2. Özhan Demirkol et al.. Türkiye’de Seçim İttifakları: 1950-2018. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 2021 doi:10.37880/cumuiibf.981673OA
  3. Coşkun Can Aktan. KAMU TERCİHİ PERSPEKTİFİNDEN TÜRKİYE’DE PARTİ ENFLASYONU ve İTTİFAKÇILIK 2023 Seçimleri: Seçim Fırsatçılığı ve Menfaatçilik (Tabela Partileri, Küskünlerin Partileri, Merhum Siyasetçilerin Politik Mirası Üzerinden Menfaat Kollayan Partiler ve Diğerleri). Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi. 2023 doi:10.53881/hiad.1310406OA
  4. Emre SAVUT. GEÇMİŞTEN BUGÜNE TÜRKİYE SİYASETİNDE SEÇİM İTTİFAKLARI: TERCİH Mİ? ZORUNLULUK MU?. Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute. 2020 doi:10.30794/pausbed.660099OA
  5. Başak Akmeşe et al.. Siyasal Reklamlarda Z Kuşağının Temsili: 2018 Cumhurbaşkanı Seçimi Örneğinde Göstergebilimsel Bir İnceleme. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi. 2023 doi:10.56676/kiad.1168035OA
  6. Hüsamettin Akar et al.. SOSYAL MEDYADA SİYASAL BİLGİLENME VE SİYASAL KATILMA: 14 MAYIS 2023 SEÇİMLERİ ÜZERİNE BİR SAHA ARAŞTIRMASI. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi. 2024 doi:10.19145/e-gifder.1504927OA
  7. Ahmet GÜNEŞ et al.. Eleştirel Söylem Analizi Bağlamında Haber Metinlerinin İncelenmesi: 31 Mart 2024 Yerel Seçimleri Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 2024 doi:10.17755/esosder.1498747OA
  8. Berk Esen et al.. Killing Competitive Authoritarianism Softly: The 2019 Local Elections in Turkey. South European Society & Politics. 2019 doi:10.1080/13608746.2019.1691318OA
  9. Berk Esen et al.. Why did Turkish democracy collapse? A political economy account of AKP’s authoritarianism. Party Politics. 2020 doi:10.1177/1354068820923722OA

Eksen G1 (6)

  1. Mesut Çapa. Türkiye büyük millet meclisi hükümeti. . 2019 doi:10.14527/9786050370324.08
  2. Ömer Ekşi. Türkiye Büyük Millet Meclisi. TBMM eBooks. 2005
  3. Tarık Zafer Tunaya. TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ HÜKÜMETİNİN KURULUŞU VE SİYASÎ KARAKTERİ. DergiPark (Istanbul University). 2011
  4. Mesut Aydın. MİLLİ MÜCADELE YILLARINDA TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ LEHİNDE İSTANBUL'DA FAALİYET GÖSTEREN GİZLİ BİR GRUP ZABıTAN GRUBU (27 EKİM 1920-20 EYLÜL 1921). OTAM(Ankara. 1990 doi:10.1501/otam_0000000190OA
  5. Ergun Özbudun. Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükûmeti’nin Hukukî Niteliği. DergiPark (Istanbul University). 1985
  6. İbrahim YILMAZ. 1982 ANAYASASINA GÖRE YASAMA ORGANI ÜYE SAYISI VE YASAMA ORGANI ÜYE SAYISINDA MEYDANA GELEN DEĞİŞİKLİKLER. Hacettepe hukuk fakültesi dergisi. 2021 doi:10.32957/hacettepehdf.892169OA

Eksen G2 (7)

  1. Robert R. Kaufman et al.. Democratic Decline in the United States: What Can We Learn from Middle-Income Backsliding?. Perspectives on Politics. 2018 doi:10.1017/s1537592718003377OA
  2. M. Artuk ARDIÇOĞLU. Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi. Ankara Barosu Dergisi. 2017 doi:10.30915/abd.463699OA
  3. Çağrı D. Çolak. Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi Yetkisinin Amerikan Sistemi Üzerinden Karşılaştırmalı Analizi. Strategic Public Management Journal. 2017 doi:10.25069/spmj.342107OA
  4. Şeref Iba et al.. YENİ HÜKÜMET SİSTEMİNDE CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİ İLE CUMHURBAŞKANI KARARININ NİTELİK FARKI VE HUKUKİ SONUÇLARI. DergiPark (Istanbul University). 2019
  5. Bayram COŞKUN et al.. Türkiye'de Stratejik Planlama: Son Dönem Gelişmelerin İncelenmesi. Strategic Public Management Journal. 2018 doi:10.25069/spmj.492784OA
  6. Cemre AKYILMAZ. 2017 ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİNE GÖRE CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMELERİ. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2019 doi:10.34246/ahbvuhfd.548484OA
  7. Cenksu Üçer. Cemevlerine Yasal Statü Verilmesi ve Bu Kapsamda Yürütülen Bazı Tartışmalara Dair. e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi. 2022 doi:10.18403/emakalat.1223720OA

Eksen G3 (6)

  1. ALGAN Bülent. Bireysel başvurularda “açıkça dayanaktan yoksunluk” kriterinin Anayasa Mahkemesi tarafından yorumu ve uygulanması. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2014 doi:10.1501/hukfak_0000001748OA
  2. Ayşe Özkan Duvan. Bireysel Başvuru Kararlarında Makul Sürede Yargılanma Hakkı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2019 doi:10.33629/auhfd.554016OA
  3. Erdoğan Teziç. Türk Parlamento Hukukunun Kaynakları ve İlgili Anayasa Mahkemesi Kararları. . 1980 doi:10.26650/ab/ss26.2022.165
  4. ÖDEN Merih. ANAYASA MAHKEMESİ VE OLAĞANÜSTÜ HAL VE SIKIYÖNETİM KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERİNİN ANAYASAYA UYGUNLUĞUNUN YARGISAL DENETİMİ. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2009 doi:10.1501/hukfak_0000001583OA
  5. Yılmaz AKÇİL. BİREYSEL BAŞVURU KARARLARININ SUBJEKTİF VE OBJEKTİF ETKİSİNİN İDARİ YARGI YÖNÜNDEN İNCELENMESİ. Anayasa Yargısı. 2022 doi:10.55792/anayasayargisi.1141543OA
  6. Battal Niyazi ŞAHİN et al.. ANAYASA MAHKEMESİNİN GÜNCEL NORM DENETİMİ VE BİREYSEL BAŞVURU KARARLARI HAKKINDA GÖZLEMLER. Anayasa Yargısı. 2023 doi:10.55792/anayasayargisi.1233221OA

Eksen G4 (6)

  1. Ali ÇARKOĞLU et al.. Popülizm Teorileri Işığında Türkiye’de Popülizmin Tarihsel Gelişimi: Siyasi Partiler Üzerine Bir İnceleme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2022 doi:10.18037/ausbd.1095197OA
  2. Batuhan Ustabulut. Temsilde Adalet ve Yönetimde İstikrar İlkeleri Çerçevesinde Türkiye’de Ülke Seçim Barajı Uygulaması. İnsan ve İnsan Dergisi. 2018 doi:10.29224/insanveinsan.424338OA
  3. Türkmen Göksel. İttifaklı Seçim Sistemi ve Sandalye Dağıtım Mekanizmalarının Temsilde Adalet Açı. Journal of Turkish Studies. 2018 doi:10.7827/turkishstudies.13497OA
  4. Süzan ÜNAL. Türkiye’de 1923- 1960 Yılları Arasında Kapatılan Siyasi Partiler. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2016 doi:10.17828/yasbed.43547
  5. Mehmet Alkan. Türkiye’de Seçim Sistemi Tercihinin Misyon Boyutu ve Demokratik Gelişime Etkileri. DergiPark (Istanbul University) OA
  6. Ender AKYOL et al.. İRAN'DA SİYASİ PARTİLER. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi. 2020 doi:10.33692/avrasyad.709156OA

Eksen G5 (8)

  1. Fatih Beren. Seçmen Tercihine Etki Eden Faktörler ve Seçim Güvenliği: Şanlıurfa İli Örneği. DOAJ (DOAJ: Directory of Open Access Journals). 2013 doi:10.17550/aid.23559
  2. Tuğba Canbek et al.. 31 MART 2024 YEREL SEÇİMLERİNDE İSTANBUL VE ANKARA’DAKİ FAVORİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKAN ADAYLARININ X KULLANIM PRATİKLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Uluslararası İlişkiler ve Diplomasi. 2024 doi:10.51763/uid.1490979OA
  3. Fatih Çelik. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçimi’nde Adayların Twitter İçeriklerinin Siyasal İletişim Açısından İncelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi. 2019 doi:10.17680/erciyesiletisim.605538OA
  4. Abdulgazi Yıkıcı et al.. KADIN DOSTU KENT BAĞLAMINDA KADIN VE KENT İLİŞKİSİ: TRABZON ÖRNEĞİ. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2022 doi:10.30798/makuiibf.979763OA
  5. Zeynep Şahin. Yerel Siyasette ‘‘Kadın Temsili Sorunsalının’’ 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Seçimi Sonuçları Özelinde Analizi: Trabzon İli Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi. 2021 doi:10.33712/mana.826660OA
  6. Furkan Saitoğlu. SEÇİM GÜVENLİĞİ BAĞLAMINDA YAPAY ZEKÂ TEKNOLOJİLERİ: GÜNCEL TARTIŞMALAR VE ÖNERİLER. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi. 2024 doi:10.58307/kaytek.1492981OA
  7. Fatih GÜLER. YSK Kararları Işığında Belediye Kanunu’na Göre Yapılan Halkoylamaları (Plebisit). İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2023 doi:10.58733/imhfd.1267363OA
  8. Fatih GÜLER. Yüksek Seçim Kurulu Kararları Işığında Cumhurbaşkanı Adaylarının Seçim Gelir ve Giderlerinin Denetimi. Ibn Haldun University Faculty of Law. 2023 doi:10.59831/ihuhfd.2023.7OA

Eksen G6 (14)

  1. Yaprak Gürsoy. Türkiye’de Sivil-Asker İlişkilerinin Dönüşümünün Sebepleri. Uluslararası İlişkiler Dergisi. 2014 doi:10.33458/uidergisi.552690OA
  2. Mustafa Uluçakar et al.. İki Farklı Sivil-Asker İlişkileri Modelinin Analizi: Türkiye Örneği. Uluslararası İlişkiler Dergisi. 2017 doi:10.33458/uidergisi.513504OA
  3. Hasan Akay. Askeri Darbeleri Mümkün Kılan Sebepler: Türkiye İncelenmesi. IEDSR Association. 2022 doi:10.46872/pj.583OA
  4. Yalçın Lüleci. 1960’LI YILLARDA TÜRKİYE’DE İKTİDAR ve SİNEMA İLİŞKİLERİ. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi. 2020 doi:10.19145/e-gifder.726314OA
  5. Ali Zafer Sağıroğlu. Türkiye’nin Kalkınma Planlarında Göç ve İnsan Hareketlilikleri: Birinci ve İkinci Kalkınma Planları Üzerine Bir Değerlendirme. İçtimaiyat. 2022 doi:10.33709/ictimaiyat.1106055OA
  6. Önder Aytaç Afşar. 15 Temmuz’a Giden Süreçte Türk Demokrasisinde Sivil Asker İlişkileri. İnsan ve İnsan Dergisi. 2019 doi:10.29224/insanveinsan.572340OA
  7. Aylın Güney et al.. Turkey’s EU Candidacy and Civil-Military Relations: Challenges and Prospects. Armed Forces & Society. 2005 doi:10.1177/0095327x0503100306OA
  8. Nil S. Satana. Transformation of the Turkish Military and the Path to Democracy. Armed Forces & Society. 2007 doi:10.1177/0095327x07302679OA
  9. Metiṅ Heper. The European Union, the Turkish Military and Democracy. South European Society & Politics. 2005 doi:10.1080/13608740500037924OA
  10. Ersel Aydınlı. Turkey Under the AKP: Civil-Military Relations Transformed. Journal of democracy. 2012 doi:10.1353/jod.2012.0004OA
  11. Erdal Tanas Karagöl. 15 JULY COUP ATTEMPT AND TURKISH ECONOMY. ADAM AKADEMİ Sosyal Bilimler Dergisi. 2016 doi:10.31679/adamakademi.285017OA
  12. Rasim KOÇ. İki Darbenin Karşılaştırılması: 27 Mayıs 1960 ve 15 Temmuz 2016. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları / Recent Period Turkish Studies. 2022 doi:10.26650/yta2022-1036178OA
  13. Lars Haugom. The Turkish Armed Forces and Civil-military Relations in Turkey after the 15 July 2016 Coup Attempt. Scandinavian Journal of Military Studies. 2019 doi:10.31374/sjms.14OA
  14. Mutlu YILDIRIM. HUNTINGTON’S CIVILIAN CONTROL CONCEPT AND AN ASSESSMENT OF THE REFORMS IN TURKEY AFTER THE JULY 2016 COUP ATTEMPT. The Journal of Social Sciences. 2022 doi:10.29228/sobider.63646OA

Eksen G7 (7)

  1. Çiğdem AKMAN. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Yerel Yönetimler Yapbozu: Gelişmeler ve Öneriler. Opus uluslararası toplum araştırmaları dergisi. 2019 doi:10.26466/opus.594624OA
  2. Filiz Tufan Emini. Türkiye’de Yerel Yönetimler Reformunun İç ve Dış Dinamikleri. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2009 doi:10.18657/yecbu.59845
  3. Abdullah ÇELİK. SOSYAL BELEDİYECİLİK ANLAYIŞI: ŞANLIURFA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ ÖRNEĞİ. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2014 doi:10.26745/gaziuiibfd.300852
  4. Ozan Zengin. Büyükşehir Belediyesi Sisteminin Dönüşümü: Son On Yılın Değerlendirmesi. DergiPark (Istanbul University). 2014 OA
  5. Ali Yeşildal. Sosyal Medya, Yerel Yönetimler ve Katılımcı Yönetim: Bilgi Çağında Belediyeler İçin Yeni Stratejiler. İnsan ve İnsan Dergisi. 2019 doi:10.29224/insanveinsan.507609OA
  6. Gülcan Urhan et al.. COVID-19 Pandemi Sürecinde Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler: Ístanbul Ílçe Belediyeleri Örneği. . 2021
  7. Alexander Betts et al.. What Difference do Mayors Make? The Role of Municipal Authorities in Turkey and Lebanon’s Response to Syrian Refugees. Journal of Refugee Studies. 2020 doi:10.1093/jrs/feaa011OA

Eksen G8 (32)

  1. E. Fuat Keyman et al.. Globalization, Civil Society and Citizenship in Turkey: Actors, Boundaries and Discourses. Citizenship Studies. 2003 doi:10.1080/1362102032000065982OA
  2. Rita Jalali. Civil Society and the State: Turkey After the Earthquake. Disasters. 2002 doi:10.1111/1467-7717.00196OA
  3. Vehbi Bayhan. Demokrasi ve Sivil Toplum Örgütlerinin Engelleri: Patronaj ve Nepotizm. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2002
  4. Ferrah Onat. Bir halkla ilişkiler uygulama alanı olarak sosyal medya kullanımı: Sivil toplum örgütleri üzerine bir inceleme. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi. 2010
  5. Ayşe AYDEMİR. Afet Yönetim Sisteminin İncelenmesinde Gönüllülük Hizmetleri ve Bazı Sivil Toplum Kuruluşları. Afet ve Risk Dergisi. 2021 doi:10.35341/afet.986933OA
  6. Fahri Çakı. Afet Yönetişiminde Sivil Toplum ve Güven Algıları. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (SKAD). 2020 doi:10.25306/skad.720617OA
  7. Özge Çan et al.. Ege Bölgesi’ndeki Çevreci Sivil Toplum Kuruluşları: Örgütsel Özellikler ve İlişkiler. Yönetim Bilimleri Dergisi. 2022 doi:10.35408/comuybd.907175OA
  8. B.Pınar ÖZDEMİR et al.. TÜRKİYE’DEKİ SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI WEB SİTELERİNİN DİYALOJİK İLETİŞİM KAPASİTELERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME. Ankyra Ankara. 2010 doi:10.1501/sbeder_0000000018OA
  9. Murat Akser et al.. Repressed media and illiberal politics in Turkey: the persistence of fear. Journal of Southeast European and Black Sea Studies. 2022 doi:10.1080/14683857.2022.2088647OA
  10. Vedat MERAL. 12 EYLÜL 1980 DARBESİ’NİN YEREL BASINA YANSIMALARI –GİRESUN ÖRNEĞİNDE BİR ARAŞTIRMA-. Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi. 2022 doi:10.31765/karen.1175689OA
  11. Murat Akser et al.. Media and Democracy in Turkey: Toward a Model of Neoliberal Media Autocracy. Middle East Journal of Culture and Communication. 2012 doi:10.1163/18739865-00503011OA
  12. Zeynep Yelda Kadıoğlu. Türkiye’de Medya Sahipliği Ekseninde Mülkiyet Yapılarındaki Değişimin Kronolojik Analizi (1950-2010). İnsan ve İnsan Dergisi. 2018 doi:10.29224/insanveinsan.400126OA
  13. Omer Faruk Metin et al.. Tweeting Apart: Democratic Backsliding, New Party Cleavage and Changing Media Ownership in Turkey. 2022 doi:10.31219/osf.io/8s7ypOA
  14. Murad Karaduman. Uluslararası Haber Akışı ve Medya Düzeni Bağlamında; Türkiye’de Yayın Yapan Uluslararası Medya Kuruluşları. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 2019 doi:10.31123/akil.620953OA
  15. Ayşen Akkor Gül. MONOPOLIZATION OF MEDIA OWNERSHIP AS A CHALLENGE TO THE TURKISH TELEVISION BROADCASTING SYSTEM AND THE EUROPEAN UNION. Ankara Avrupa Calismalari Dergisi. 2011 doi:10.1501/avraras_0000000164OA
  16. Mahmut AKGÜL- Fatma Betül GÖRÜCÜ. Kolektif Hafızanın Oluşmasında Medyanın Rolü: 28 Şubat Haberleri Üzerine Bir İnceleme. Journal of Turkish Studies. 2020 doi:10.29228/turkishstudies.40097OA
  17. Fahri KILIÇ. Millî Mücadele Döneminde Dertli Gazetesi. Türkiyat Mecmuası / Journal of Turkology. 2019 doi:10.26650/iuturkiyat.643691OA
  18. Sema Akılmak TOPÇU et al.. 27 Mayıs Darbesi Sürecinde Basında İstanbul-Ankara Öğrenci Olayları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2021 doi:10.53487/ataunisosbil.1020456OA
  19. BAKACAK Alper. 1950 seçimleri sonrası Ulus Gazetesi’nin muhalefete geçişi. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi. 2013 doi:10.1501/tite_0000000369OA
  20. Göksel BASMACI. Türkiye’deki Siyasi Partilerin Programlarının Basın Özgürlüğü Bağlamında İncelenmesi. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2025 doi:10.56206/husbd.1639906OA
  21. Şeyhmus BİNGÜL. İTTİHAT ve TERAKKİ DÖNEMİNDE DİYARBAKIR’DA YEREL BASIN: DİCLE GAZETESİ ÖRNEĞİ (1911-1915). e-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi/Journal of Oriental Scientific Research (JOSR). 2020 doi:10.26791/sarkiat.681641OA
  22. Fahri KILIÇ. Millî Mücadele Döneminde Türkoğlu Gazetesi. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları / Recent Period Turkish Studies. 2019 doi:10.26650/yta2019-628333OA
  23. Hasan Taner KERİMOĞLU. II. Meşrutiyet Döneminde İttihat ve Terakki Muhalifi Bir Gazete: Sada-yı Millet. Tarih İncelemeleri Dergisi. 2016 doi:10.18513/egetid.185923OA
  24. Ahmet Gedik. Türkiye’de Kültür Endüstrisi: Medya ve Siyaset. Van İnsani ve Sosyal Bilimler Dergisi. 2024 doi:10.62068/visbid.1579175OA
  25. Sevgi Vahit et al.. MEDYA ve SİYASET İLİŞKİSİ EKSENİNDE HABER ÜRETİMİ ve TARAFSIZLIK ARAYIŞI. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi. 2025 doi:10.19145/e-gifder.1682058OA
  26. Dilara Nergishan Koçer. DP Dönemi ve Basın Özgürlüğü: Hücum Gazetesi’nin (1952-1953) Kısa Süren Mücadelesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2023 doi:10.31592/aeusbed.1119469OA
  27. Göksel BASMACI. Koalisyon Hükümetlerinde Basın Özgürlüğü: Doğru Yol Partisi ve Sosyal Demokrat Halkçı Parti/Cumhuriyet Halk Partisi Örneği (1991-1996). Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi. 2019 doi:10.17829/turcom.526379OA
  28. Ahmet AKALIN. RTÜK KURUMSAL İMAJI: 2019–2023 STRATEJİK PLANI ÇERÇEVESİNDE. Foreign Languages in Uzbekistan. 2019 doi:10.36078/1570169894OA
  29. İsrafil Karataş. 12 Mart Muhtırası ve Nihat Erim Hükümeti’nin Balyoz Harekâtı’nın Medyaya Yansıması. JOURNAL OF HISTORY AND FUTURE. 2019 doi:10.21551/jhf.832334OA
  30. Behrin Yalçın. YENİ İSTANBUL GAZETESİNDE 1950 YILI MİLLETVEKİLİ GENEL SEÇİMİ. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi. 2025 doi:10.46955/ankuayd.1610138OA
  31. Zeynep Hazar. Basın Özgürlüğü ve Ulusal Güvenlik. DergiPark (Istanbul University). 2013 OA
  32. Mehmet Birlik. Askeri Müdahaleler, Lozan ile Tanımlanmış Azınlıklar, Toplumsal Hareketler ve Medya (1960-1971): Kriz Dinamiklerinin Çok Boyutlu Analizi. Uluslararası Suçlar ve Tarih. 2025 doi:10.54842/ustich.1708143OA